Հիշել նախագիծը

««Սնանկության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացում կատարելու մասին» և ««Աուդիտորական գործունեության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում լրացում կատարելու մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքների նախագծեր

««Սնանկության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին», «Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացում կատարելու մասին» և ««Աուդիտորական գործունեության մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքում լրացում կատարելու մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքների նախագծերով (այսուհետ՝ Նախագծեր) կարգավորվել են հետևյալ հարցերը.

  1. հստակեցվել են սնանկության կառավարչին ներկայացվող պահանջները, ամրագրվել է, որ խոշոր հարկ վճարող համարվող իրավաբանական անձի սնանկության, ինչպես նաև սնանկության վտանգի վերաբերյալ գործերով սնանկության կառավարիչ է նշանակվում Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության կողմից որպես սնանկության կառավարիչ հաշվառված աուդիտորական կազմակերպությունը.
  2. Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարությանը վերապահվել է սնանկության կառավարիչներին հաշվառելու և նրանց հաշվառումից հանելու, ինչպես նաև համակարգչային հատուկ ծրագրի վարմամբ սնանկության կառավարիչ ընտրելու և նրա թեկնածությունը դատարանին ներկայացնելու իրավազորություն.
  3. նվազեցվել է կառավարիչների ինքնակարգավորվող կազմակերպության ազդեցությունը սնանկության կառավարիչների գործունեության վրա նրանց գործունեության վերահսկողությունը վերապահելով Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարությանը:
  4. բացառվել է կառավարիչների կողմից որպես մուտքի վճար կառավարիչների ինքնակարգավորվող կազմակերպությանը 5.000.000 ՀՀ դրամի վճարումը, իսկ անդամավճարների և անդամներից գանձվող ցանկացած այլ վճարման չափի սահմանումը պետք է համաձայնեցվի Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության հետ.
  5. մանրամասն կարգավորում է ստացել սնանկության կառավարիչներին կարգապահական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը՝ այն վերապահելով նաև Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարությանը, ընդ որում, կառավարչի նկատմամբ խիստ նկատողություն՝ որպես կարգապահական տույժի տեսակ, կարող է կիրառել միայն Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարը.
  6. ամրագրվել է սնանկության կառավարչի հաշվետվողականությունը Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության և դատարանի հանդեպ.
  7. նվազեցվել են սնանկության կառավարիչների վարձատրության տոկոսադրույքները և ավելացվել է ֆինանսական առողջացմամբ սնանկության վարույթն ավարտելու դեպքում վճարվող տոկոսադրույքի չափը.
  8. սնանկության կառավարիչների կողմից իրականացվող գործողությունների համար (օրինակ՝ գույքի գնահատում, աճուրդի կազմակերպում, կրկնակի աճուրդի կազմակերպում և այլն) սահմանվել են հստակ ժամկետներ.
  9. կանոնակարգվել է պարտապանի իրական և հնարավոր գույքային զանգվածի վերաբերյալ տեղեկությունները պարտապանի կողմից հայտնելու գործընթացը, սահմանվել է պատասխանատվություն այդ առումով պարտապանի կողմից իր պարտականությունները չկատարելու համար, ինչպես նաև նախատեսվել է գույքագրման նպատակով պարտապանի բնակարան կամ այլ շինություն սնանկության կառավարչի ազատ մուտք գործելու հնարավորություն.
  10. ամրագրվել է սնանկության կառավարչի պարտականությունը ընտրելու այն բանկը, որը սնանկության հատուկ հաշիվը բացելիս կամ դրա հետագա սպասարկման ընթացքում այս մասով կսահմանի առավել բարձր տոկոսներ.
  11. հստակեցվել են սնանկության կառավարչի որակավորումը դադարեցնելու հիմքերը.
  12. պարտատերերին վերապահվել է պարտապանի գույքի գնահատման հարցում ակտիվ դերակատարում: Բացի այդ, սահմանվել է պարտապանի գույքի գնահատման հստակ ժամկետ, ինչպես նաև անշարժ գույքի գնահատման մեթոդները և դրանց կիրառման կարգը Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտե կողմից սահմանելու դրույթ.
  13. հստակեցվել է պարտապանի ֆինանսական վիճակի վերլուծության բովանդակությունը.
  14. նախատեսվել է պարտապանի գույքի՝ հրապարակային սակարկություններով վաճառքն իրականացնելու էլեկտրոնային կարգ.
  15. սահմանվել է, որ սնանկության կառավարիչը պարտապանի բնակարանը, բնակելի տունը և այլ շինությունը վաճառելու միջնորդության մեջ կարող է ներառել պահանջ՝ վտարելու բնակարանը, բնակելի տունը կամ շինությունն զբաղեցնող պարտապան սեփականատիրոջը, ինչպես նաև այն անձանց, որոնց օգտագործման իրավունքը գրանցված չէ օրենքով սահմանված կարգով.
  16. նախատեսվել է, որ պահանջների բավարարումից հետո պարտապանի անվամբ միջոցներ մնալու դեպքում սնանկության կառավարիչը կատարում է մորատորիումի ողջ ժամանակահատվածի համար պարտապանի վճարային, ներառյալ՝ հարկերի, տուրքերի և պարտադիր այլ վճարների գծով պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման համար ցանկացած տեսակի տույժերի, տոկոսների և տուգանքների հաշվարկ և Օրենքով սահմանված կարգով կատարում դրանց մարումը:
  17. սնանկության գործը վարելու և գույքը հրապարակային սակարկություններով վաճառելու համար նախատեսվել է նաև էլեկտրոնային կարգ:
  • Տևողություն

    02.10.2017 18.10.2017
  • Տեսակ

    Օրենք

  • Ոլորտ

    Տնտեսական, Քաղաքացիական և առևտրային օրենսդրություն, Սնանկության ոլորտ

  • Նախարարություն

    ՀՀ արդարադատության նախարարություն

Ուղարկել նամակ նախագծի հեղինակին

Ձեր ուղարկած առաջարկը կտեղադրվի կայքում 10 աշխ. օրվա ընթացքում

չեղարկել

Դիտումներ` 2911

Տպել

Առաջարկներ`

Տիգրան Հարությունյան

17.10.2017

Նախագծի մի շարք հոդվածներով 22-րդ,23-րդ,26-րդ,27-րդ,28-րդ,29-րդ,30-րդ,31-րդ,33-րդ և 34-րդ հոդվածներով սահմանվող ընթացակարգերով,ավելացվում է կառավարչի,կառավարիչների ինքնակառավարվող կազմակերպության,վերասկողություն,ամբողջությամբ կախման մեջ դնելով կառավարչին և հասարակական կազմակերպությանը գործադիր իշխանությունից` ՀՀ Արդարադատության Նախարարությունից և ՀՀ Արդարադատության Նախարարից,չնայած այն փաստին,որ ներկա գործող օրենքով կառավարչի վերասկողությունը իրականացվում է` ա/Դատարանի կողմից բ/Ինքնակարգավորվող կազմակերպության ԻԿԿ-ի կողմից գ/Պարտատերերի/մշտական բախվող շահերի պարագայում/ կողմից դ/Պարտապանի կողմից ե/Արդարադատության Նախարարության կողմից և ընդհանուր հիմունքներով օրենքների կատարման դաշտում`Իրավապահ մարմինների կողմից: Վերահսկողությունը ավելացնելով ՀՀ Գործադիր իշնության կողմից,հանձինս Արդարադատության նախարարության,որը պետք է հասարակական կազմակերպության փոխարեն կատարի կառավարչի սնանկության գործում առաջարկելու գործառույթը,ընդ որում խոշոր գործերի համար <<օբեկտիվ և հանրությանը հասանելի միջոցով>> միանձնյա որոշու- մով, առանց ընդհանուր կարգով վիճակահանության, խախտելով հավասարության սկզբունքը, դնելով խտրականություն,անհավասար մրցակցություն կառավարիչների միջև և ստեղծելով կոռուպցիոն ռիսկեր: Առաջարկվող <<վերահսկողությանը>> ուղղված փոփոխությունների արդյունքում Արդարադատության նախարարությունը ոչ թե վերասկում է այլ ըստ էության տոտալ կառա- վարում է /իր բոլոր օտրիբուտներով`նշանակում,հսկողություն,տուժերի կիրառում,հեռացում և այլ/ անհատ ձեռնարկատեր կառավարիչներին և Հասարակական կազմակերպությանը ընդ որում կառավարիչները դառնում են դատական գործերով հաշվետու,որով և փաստացի դատական իշխանությունը նույնպես դառնում է հաշվետու գործադիր իշխանության առջև,որը ՀՀ Սահմանադրության կոպիտ խախտում է և անթույլատրելի: Անհասկանալի և անընդունելի է այն,որ ՍԳԿ ինքնակառավարվող հասարակական կազմակերպությանը ստեղվել է որպես նորամուծություն, <<Սնանկության մասին>>ՀՀ օրենքի ընդունման ժամանակ 2007թ-ին և նպատակ է հետապնդվել`Արդարադատության Նախարարությունում հաշվառված և օրենքի ընդունմամբ արդեն անհատ ձեռնարկատեր դարձաց սնանկության գործով կառավարիչներին միավորելու և նրանց աշխատանքները համակարգելու համար,քանի որ նույն Արդարադատության Նախարարությունը գտավ որ սնանկության գործերով կառավարելը դա բիզնես է և կառավարիչները պետք է դառնան Ա/Ձ և վերացրեց կառավարիչների նկատմամբ իր հաշվառումը և այլ կարգի վերահսկողությունը: Հասարակական կազմակերպության լիազորությունները ավելացվել են օրենքի տարբեր փոփոխությունների ընթացքում,մասնվորոպես`2010թ-ի փոփոխություններով,իսկ այդ բոլոր օրենքի փոփոխությունները կատարվել են Արդարադատության Նախարարության գիտությամբ և վերասկողության տակ,մինչև անգամ դա ամրագրված է ներկա գործող օրենքի 22-րդ հոդվածի 4-րդ մասում,որը վերաբերվում է կառավարչի թեկնածույի ընտրության կարգին և չափանիշներին:Իր գոյության տարիների ընթացքում կազմակերպությունը կատարել է իր վրա դրաված բոլոր պարտականությունները,հանդիսացել է կառավարիչների աշխատանքների կազմակերպող և վերահսկող,կառավարիչի թեկնածու առաջադրող` վիճակահանության մեթոդով,հասարակական կազմակերպության աշխատանքները բարձր են գնահատել նաև Համաշխարային բանկի ներկայացուցիչները ինչպես իրենց ցեկույցներում, այնպես էլ անձնական հանդիպումներում:Բացի դրանից այս տարիների ընթացքում չի ստացվել ոչ մի բողոք կամ մտահոգություն կազմակերպության աշխատանքների վերաբերյալ այդ թվում նաև դատարաններից կամ Արդարադատության նախարարությունից և անհասկանալի է այս փոփոխությունների անհրաժեշտությունը նաև այն առումով,որ ինքնակառավարվող կազմակերպությունը կատարելով վիճակահանություն,կառավարիչների վերասկողություն,ստանալով հաշվետվություններ կառավարիչների չի խաթարում գործոդիր իշխանության և դատական համակարգի արդարադատության անկախ իրականացմանը,քանի որ հանդիսնում է ոչ պետական և հասարակական կազմակերպություն: Առաջարկվող փոփոխությունները խաթարում են այդ երկու իշխանությունների անկախությունը մեկ մեկուց և դատական համակարգը գցում են կախյալ իրավիճակի մեջ Արդարադատության Նախարարությունից,որը ինչպես նշեցի ՀՀ Սահմանադրության կոպիտ խախտում է և անթույլատրելի: Առաջարկում եմ վերանայել վերոնշյալ հոդվածների փոփոխությունները և հասարակական կազմակերպության և կառավարիչների վերաբերյալ վերասկողությունը սահմանել այլ կարգերով,օրինակ միայն հաշվառումով և կազմակերպության կողմից տարեկան հաշվետվությամբ,խստցնելով կարգապահական վարույթների հսկողությունը,ընդհուպ մինչև ներկայացուցչի միջոցով վերահսկումը:Սնանկության գործերով կառավարիչ`Տ.Հարությունյան

Տիգրան Հարությունյան

17.10.2017

ԱՌԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ Ուսումնասիրելով օրենքի փոփոխությունների նախագիծը ստանում ես տպավորություն որ նախագծի հեղինակները <<Սնանկության>> դաշտը շփոթում են հարկադիր կատարման դաշտի հետ և առանց հաշվի առնելու յուրահատկությունները առաջարկում են իրենց ընդհանուր առմամբ անիմաստ,ինքնանպատակ,հետադեմ և հակասահմանադրական փոփոխությունները,որոնք օրենքի ուժ ստանալու դեպքում կբերան անբողջ դաշտի փլուզման և ռեգրեսին: Վերոգրյալի հիմքով ստիպված ենք, կատարել ընդհանրապես սնանկության դաշտի սնանկության օրենքի դրանց նպատակների վերլուծություն ըստ հոդվածների իմաստային բացատրության և դրանց կարգավորման դաշտի անհրաժեշտությամբ, մասնավորոպես` 1.Սնանկության վարույթը դա դատական վարույթ է և քաղաքացիական դատավարության մի առանձնահատուկ տարատեսակ,որտեղ գոյության ունեն վարույթին մասնակից,կողմեր` ա/Պարտապան, բ/Պարտատեր/եր/, գ/սնանկության գործով կառավարիչ,ով իրավունք ունի հանդես գալ պարտապանի անունից,առանց լիազորագրի,բայց իր պատասխասնատվությամբ: <<Սնանկության մասին>>ՀՀ օրենքի կազմվածքը հիմված է ներքին հակասությունների վրա ա/Պարտապան և Պարտատեր/եր/ բ/Պարտատերեր և պարտատերեր որոնց հակասությունների հիմով և կարգավորվում է դատարանի գործողությունները և մյուս մասնակցի`սնանկության գործով կառավարչի գործողությունները և նրանց վերահսկողությունը:Օրենքը վարույթի սկցբից մինչև վերջ,օգտագործելով այդ հակասությունները կառոցված է `գործողություն,քննարկում,միջնորդություն,որոշում հերդականությամբ,որը ըստ էության կրկնվում է մի քանի անգամ,որոնց ընթացքում վարույթի մասնկիցները ունենալով օրենքով սահմանված իրավունքներ և պարտականու- թյուններ և դրանց կատարման և իրացման շնորհիվ,իրականացվում է արդարադատություն որի նպատակներն են` ա/Քաղաքակիրթ շուկային համապատասխան բնականոն գույքային շրջանառության կայացման և զարգացման ապահովվում: բ/Տնտեսական գործունեության մասնակիցների իրավունքների պաշպանություն և հետագա գործընթացների իրավական հիմքերի ապահովվում: գ/Ֆինանսական անվճարունակության մեջ հայտնված տնտեվարող սուբեկների օրենքով սահմանված կարգով պաշպանության,նրանց առողջացման միջոցով տնտեսության մեջ կրկին ներգարվվելը կամ առողջանալու հնարավորություններ չունեցողների,որպես տնտեսությանը խանգարող հանգամանք,նրանց շուկայից հանելը,վերակառուցման, մանրացնելու,խոշորացնելու և լուծարման միջոցով: դ/Պարտատերերի պահանջների բավարարում,այդ թվում փողային,գույքային,հաշվանցման և այլ կարգով: ե/Պետության ներքին պարտքի մարում,պարտապանին պարտավորությունների կատարումից ազատելու միջոցով,չկորցնելով բիզնես մտածողության պոտենցիալը հետագայում նպատակաուղղված օգտագործելու հնարավորությունը: զ/Վերոգրյալից բխող այլ նպատակներ: Նշյալ նպատակներին հասնելու համար ներկա պահին աշխարի զարգացած և զարգացող երկրներում գործում է սնանկության երկու մոդել,դրանք են` 1.Անգլո-ամերիկյան`որը կոչում են<<Թարմ սկիզբ>>,որի միտքը այն է,որ<<Յորաքանչուրը կարող է սնանկանալ,իսկ պարտքերի փրկությունը հասարակ է>>: 2.Աշխարամասա-Եվրոպական`որը կոչում են <<Թարմ սկզբով աշխատելը>>,որի միտքը այն է,որ <<սնանկություն և պարտքերի փրկություն միայն վտանգված պարտաճանաչ պարտապաների համար>> Տարբեր պետություններում վերոգրյալ մոդելներով որդեգրել են տարբեր մոտեցումներ և գործում են տարբեր օրենքներ,տարբեր կարգավորումներով որոնք բաժանվում են հիմնականում երեք մասի 1.Խիստ և կոնսերվատիվ/Չինաստան,Թուրքիա,Եգիպտոս,Բուլղարիա,Չեխիա,Իտալիա, Բրազիլիա,Մեքսիկա,Արգենտինա/: 2.Միջին խստությամբ /Հնդկաստան,Ճապոնիա,Սկանդինավիա,Գերմանիա,Ֆրանսիա, Իսպանիա,Իսրայել,Կենիա/ 3.Լիբերալ մոտեցումներով /ԱՄՆ,Անգլիա,Կանադա,Ավստրալիա,Հոնկոնգ,Թայվան, Ռուսաստան,Նիդեռլանդներ/ Պետք է նշել նաև որ նշված պետություններում և պետությունների միավորումներում գործում են ֆիզիկական անձի սնանկության,անվճարունակության և իրավաբանական անձանց սնանկության տարբեր օրենքներ,որոշ երկրներում գործում են նաև առանձին վերակառուցման,անվճարունակության և սնանկության օրենքներ: Ինչպես գիտեք Սնանկությանը վերաբերվող օրենսդրությունը ՀՀ-ում ընդունվել է 1996թ-ից,որը գործել է մինչև 17.12.2013թ-ը,որից հետո ընդունված<<Անվճարունակության/ սնակության/մասին>>ՀՀ օրենքը գործել է մինչև 25.12.2006թ-ը,որից հետո ընդունվել է<<Սնանկության մասին>>ՀՀ ներկա գործող օրենքը,որը այս տարիների ընթացքում, փոխվել և լրացվել է 20 անգամ:Ներկա գործող օրենքի նախատիպը հանդիսացել է ԱՄՆ-ի սնանկության դաշտը կարգավորող օրենքները,ուստի գործողության մեջ է դրվել ԱՄՆ-ի մոդելի <<Սնանկության մասին>> ՀՀ օրենք, բայց ՀՀ-ի առանձնահատկությունները հաշվի առնելով: Օրենքի փոփոխությունները և լրացումները ուղղված են եղել նրան,որպեզի կատարելա- գործվեն և ներմուծվեն այնպիսի դրույթներ,որոնք հնարավորություն կտան սնանկության վարույթի մասնակիցներին իրենց իրավունքները և պարտականությունները իրագործեն բարեխճորեն,կամայական դրսևորումներից զերծ և անկախ, պահպանվելով վերոգրյալ սնանկության նպատակները: Այս կոնտեքստում փորձենք անդրադառնալ առաջարկվող նախագծի դրույթներին, որոնք մտահոգության առիթ են տալիս` 1.Առաջարկվող փոփոխություններում գործող օրենքի 22-րդ հոդվածը շարադրվել է նոր խմբագրությամբ,ըստ որի 2-րդ,4-րդ և 5-րդ մասերով ներմուծում է`Խոշոր հարկ վճարող համարվող,իսկ պարտատերերի վերջնական ցուցակը հաստատվելուց հետո պարտատերեի 2/3-ի առաջարկությամբ իրավաբանական այլ անձանց և սնանկության վտանգի վերաբերյալ գործերով,սնանկության գործով կառավարիչ է նշանակվում աուդիտորական կազմակերպությունը:9-րդ մասով սահմանում է,որ <<Պահանջների վերջնական ցուցակի հաստատումից հետո պարտատերերի 2/3-ի առաջարկությամբ դատարանը նշանակում է նոր կառավարիչ>>:Այսինքն օրենսդիրը սահմանում է,որ մեկ վարույթի ընթացքում կարող են երեք անգամ կառավարիչները փոխվել և այդ բոլոր փոփոխությունները կարող են կատարել պարտատերերը,արդյոք նպատակահարմար է կառավարչի աշխատանքը կախման մեջ դնել պարտատերերից,դրանով կառավարչին չեն դարձնում պարտատիրոջ կամ պարտատերերի կամակատար և գործիք,թե ընդհակառկը օրենքի նպատակաը պետք է լինի տալ այնպիսի կարգավորումներ,որոնք կապահովվեն կառավարչի անկախությունը և իրականում կտան հնարավորություններ կառավաչին իր լիազորությունների իրականացման համար: Աուդիտրական կազմակերպությունների ներգրավումը սնանկության վարույթին նորություն չէ քանի որ գործող օրենքը թույլատրում է կառավարչին պարտատերերի համաձայնությամբ գործին ներգրավել մասնագիտական ծառայություններ մատուցող ընկերություններ,որը և կիրառվում է պրակտիկայում,բայց ոչ մասայական,քանի որ ծառայությունների համար պետք է վճարել,իսկ սնանկության վարույթում դրամական միջոցները միշտ էլ անբավարար են և դրանց օգտագործումը այդ ծառայությունների վրա,ոչ միշտ է բավարարում գտնում պարտատերերի մոտ,իսկ աուդիտորական ծառայությունը թանկ ծառայություն է,իսկ նրանց ներգրավումը վարույթին որպես կառավարիչ և սահմանել, որ նրանց աուդիտրական որակավորումը ինքնին բավարար է սնանկության գործով կառավարիչ աշխատելու համար և ավելին խոշոր գործերը միանշանակ հանձնել նրանց կատարմանը,կտրելով գործող կառավարիչներին այդ գործերը վարելու հնարավորությունների,ուղղակի սխալ մոտեցում և հնարավորությունների ճիշտ գնահատում չէ,քանի որ այդ կազմակերպությունները մասնագիտացված են հաշվապահական հաշվառման և ֆինանսական գործունեության բնագավառում և չունեն կառավարչական փորձ ու գիտելիքներ,իսկ գործող կառավարիչները ունեն տարիների փորձ և գիտելիքներ,որոնց նույնպես հնարավորություն պետք է տալ մրցակցային պայմանններում մասնակցել և վիճակահանությանը և նշանակվել խոշոր գործերով կառավարիչ:Առաջարկված նախագիծը չի տալիս մի շարք հարցերի պատասխաններ`աուդրական կազմակերպությունների որպես կառավարիչ նշանակման կարգի վերաբերյալ,կազմակերպության և նրա անդամների փոխկապացվածության որոշման մեխանիզմների մասին,կազմակերպության պատասխանատվության/գույքային և այն/, կառավարչի վարքագծի կանոնների խախտման մասով:Այսինքն օրենքի նախագիծը պետք է լրամշակվի և տա վերոգրյալ մեխանիզմները,ինչ վերաբերվում է նորամուծությանը ապա նշեմ, որ ուսումնասիրելով այլ երկրների փորձը,մասնավորապես Լիտվայի`ապա այնտեղ աուդիտորական ընկերությունները ներգրավված են անվճարունակության և ընկերությունների վերակառուցման գործընթացներին և վարում են միայն իրավաբանական անձանց գործեր ,բայց հավասար մրցակցային դաշտում,ֆիզիկական անձ կառավարիչների հետ,բացի դրանից այդ երկրում սնանկությունը,անվճարունակությունը և վերակառուցումը կատարվում են առանձին օրենքներով և առանձին է նաև ֆիզիկական անձանց անվճարունակության օրենքը,իսկ մեզ մոտ և սնանկությունը և անվճարունակությունը և ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց համար գործում մեկ օրենք և չկա բաժանում սնանկության և անվճարունակության միջև:Վերոնշյալի հիմքով կարելի է պնդել,որ աուդիտորական կազմակերպությունների այս կարգով մուտքը սնանկության դաշտ դեռ ժամանակավրեպ է և ոչ նախապատրաստված ու իր հետևից կբերի շատ ավելի առաջացող խնդիրներ քան կլուծի և դեռ շատ մեծ հարց է արդյոք այդ կազմակերպությունները կցանկանան աշխատել դաշտում,նախագծի 38-րդ հոդվածով առաջարկվող`կառավարչի վարձատրությամբ:

ԵՐԵՄ ԵՍՈՅԱՆ

17.10.2017

Օրենքի 16-րդ հոդվածը նախատեսում է սնանկ ճանաչելը կամավոր և հարկադրված սնանկության դիմումների հիման վրա, իսկ 17-րդ հոդվածը նախատեսում է պարտապանին սնանկ ճանաչելը պարտատիրոջ /պարտատերերի/ դիմումի հիմա վրա: Փաստորեն հարկադիր սնանկությունը նախատեսվում է երկու հոդվածներով, որոնց նորմերն ըստ էության նույնիսկ հակասում են: Նպատակահարմար եմ գտնում, որ 16-րդ հոդվածը կարգավորվի կամավոր սնանկությունը, 17-րդ հոդվածը՝ հարկադիր սնանկությունը: հետևաբար նաև հստակեցվի և մանրամասնվի կամավոր սնանկ ճանաչելու և հարկադիր սնանկ ճանաչելու կարգը, պայմանները և ժամկետները: Կամավոր սնանկության դեպքում նախատեսում է, որ դիմումը վարույթ ընդունելու պահից ոչ ուշ քան երեք օրվա ընթացքում դատավորն առանց դատական նիստ հրավիրելու վճիռ է կայացնում պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին: Նշված ժամկետը կարճ է, քանի որ նախ այդ դիմումը վարույթ ընդունելու մասին որոշումը դատարանն ուղարկում է տվյալ պահին հայտնի բոլոր պարատատերերին և այս առումով անհրաժեշտ է նրանց կարծիքի ճշտումը, հետևաբար այդ ժամկետը պետք է սահմանել առնվազն 15-օրյա ժամկետ: Բացի այդ, չի կարգավորված թե որ դեպքում և ժամկետներում է դատարանը հրավիրում դատական նիստ կամավոր սնանկության վերաբերյալ դիմումը քննարկելու համար: Այս առումով, առաջարկում եմ օրենքի 16-րդ հոդվածով սահմանել կամավոր դիմումի հիման վրա սնանկ ճանաչելու կարգը, պայմաները և ժամկետները, բացի այդ մանրամասն շարադրել պարտատերերի կողմից կարծիք ներկայացնելու կարգը և ժամկետները, բացի այդ դատական նիստ հրավիրելու կարգը, պայմաները և ժամկետները: Օրենքի հոդված 17-ի 3-րդ մասը սահմանում է ժամակավոր կառավարչի վարձատրություն դիմումը մերժելու դեպքում, սակայն հնարավոր են դեպքեր, որ պարտքի լրիվ կամ մասնակի մարման հետևանքով կամ կողմերի պայմանավորվածությամբ կարող են դիմումից հրաժարվել կամ կնքել հաշտության համաձայնություն, հետևաբար անհրաժեշտ է ժամանակավոր կառավարչի վարձատրություն սահմանել նաև գործի վարույթը կարճելու դեպքում: Այս առումով, առաջարկում եմ օրենքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասում <<մերժելու>> բառից հետո ավելացել <<կամ գործի վարույթը կարճելու>> բառերով: Օրենքի 17.1 հոդվածը սահմանում է դատարանի սնանկության գործով ըստ էության լուծող դատական ակտի ուժի մեջ մտնելը, որտեղ ըստ էության լուծող դատական ակտերի մեջ նշված են որոշումները և վճիռները: Իսկ օրենքի հոդված 20-ը կարգավորում է սնանկության գործի ընթացքում կայացված ակտերի բողոքարկամն կարգը և պայամանները: Ըստ էության սնանկության վարույթի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ նույն գործի շրջանակներում հիմնականում կայացվում են երկու վճիռ՝ սնանկ ճանաչելու մասին և սնանկության գործն ավարտելու մասին և բազմաթիվ այլ որոշումներ /վարույթ ընդունել, կառավարիչ և առաջին ժողով նշանակում, պահանջների հաստատում, գույքի իրացում, հետախուզում, լուծարում և այլն/: Այս առումով անհրաժեշտ է հստակեցնել, թե այդ դատական ակտերից որոնք են ըստ էության լուծող դատական ակտեր, և սահմանել այդ ակտերի ուժի մեջ մտնելու և բողոքարկելու կարգը, պայմանները և ժամկետները: Հստակ չեն նաև, թե գործի վարույթը կարճելու դեպքում ինչ դատական ակտ է կայացվելու՝ վճիռ, թե որոշում: Իմ կարծիքով նպատակահարամար է, որ սնանկության վարույթի շրջանակներում վճիռը կայացվի միայն սնանկ ճանաչելու կամ սնանկ ճանաչելու մասին դիմումը մերժելու դեպքում: Գործի վարույթը կարճելու դեպքում ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի նախագծի դրույթների նման կայացնել որոշում: Սնանկության վարույթն ավարտելու դեպքում նույնպես կայացնել որոշում: Բացի այդ, սահմանել սնանկության վարույթում կայացվող ըստ էության լուծող դատական ակտերի կազմը, որոնց մեջ ներառել սնանկ ճանաչելու դիմումը մերժելու մասին վճիռը, սնանկ ճանաչելու մասին վճիռը, գործի վարույթը կարճելու մասին որոշումը, պահանջների ցուցակը հաստատելու մասին որոշումը, բաշխման ծրագիրը հաստատելու կամ փոփոխելու մասին որոշումը, սնանկության վարույթն ավարտելու մասին որոշումը: Դրանով իսկ սահմանել, որ ըստ էության լուծող դատական ակտերն ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից 15-օրյա ժամկետում և կարող են բողոքարկվել այդ ժամանակահատվածում, իսկ մնացած որոշումներն ուժի մեջ են մտնում հրապարակման պահից և բողոքարկման ենթակա չեն: Այս առումով, առաջարկում եմ օրենքի 17.1-րդ և 20-րդհոդվածներումհստակեցնել և առանձնացնել սնանկության գործով ըստ էության լուծող դատական ակտերը, մասնավորապես սնանկ ճանաչելու դիմումը մերժելու մասին վճիռը, սնանկ ճանաչելու մասին վճիռը, գործի վարույթը կարճելու մասին որոշումը, պահանջների ցուցակը հաստատելու մասին որոշումը, բաշխման ծրագիրը հաստատելու կամ փոփոխելու մասին որոշումը, սնանկության վարույթն ավարտելու մասին որոշումը և սահմանել դատական ակտերի բողոքարկման և ուժի մեջ մտնելու կարգը և ժամկետները: Սահմանել, որ ըստ էության կայացվող դատական ակտերի բողոքարկումը կասեցնում է սնանկության գործի վարույթը՝ մինչև այդ ակտի ուժի մեջ մտնելը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կասեցումը կխոչընդոտի սնանկության վարույթի հետագա ընթացքին: Օրենքի նախագծի 20.2 հոդվածով ավելացվել է սնանկության գործով առանձին քաղաքացիաիրավական գործերի քննությունը և լուծումը: Սակայն որևէ ձևով չի հստակեցված, թե ինչ բնույթի գործեր պետք է քննվեն սնանկության վարույթի շրջանակներում և այդ գործերը ինչ առանձնահատկությամբ և ինչ ժակետներում պետք է քննվեն: Հղում է կատարված ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքին, սակայն հաշվի չի առնված սնանկության վարույթի առանձնահատկությունները: Պարզ չէ, թե որ գործերը պետք է քննվեն գրավոր ընթացակարգով, որը՝ նախնական դատական նիստով: Այս առումով հստակ չէ նաև ինչ կարգով պետք է պահպանվի գործերի քննության մեկ ամսյա ժամկետը: Այս առումով, առաջարկում եմ օրենքի նախագծում ավելացնել առանձին գլուխ, որում հստակ շարադրել, թե սնանկության վարույթի շրջանակներում ինչ բնույթի քաղաքացիական գործեր կարող են քննվել, սահմանել այդ գործերի հարուցման կարգը, հստակեցնել այդ գործերի՝ գրասենյակում մուտքագրման, համարակալման, մակագրման, դատավորին հանձնելու, վարույթ ընդունելու հարցը լուծելու, գրավոր ընթացակարգով քննելու կամ դատական նիստեր հրավիրելու կարգը, պայմաննեը և ժամկետները: Օրենքի 22-րդ հոդվածի 2.1 հոդվածում և առաջարկվող նախագծի 3-րդ և 4-րդ մասերում, նշում է, որ պարապանին սնանկ ճանաչելու մասին վճիռ կայացնելու հետո 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում նշանակվում է սնանկության կառավարիչ: Նախ նշված ժամկետը քիչ է, գտնում եմ, որ պետք է սահամնել ուժի մեջ մտնելու 15-օրյա ժամկետ և ուժի մեջ մտնելուց հետո 7-օրյա ժամկետում նշանակել սնանկության գործով կառավարիչ: Այս առումով, առաջարկում եմ օրենքի 22-րդ հոդվածի և 2.1 հոդվածում և առաջարկվող նախագծի 3-րդ և 4-րդ մասերումհստակեցնել և նշել, որ <<պարտապանին սնանկ ճանաչելու մասին վճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց 7 օրվա ընթացքում ...... նշանակել կառավարիչ>>: Բացի այդ, նախագծով ներմուծվել է նոր տերմին սնանկության վարույթում <<խոշոր հարկ վճարող>> պարտապան:Հստակ չէ այդ սահմանումը, պարզ չէ, թե ովքեր են համարվելու խոշոր հարկ վճարողներ և ինչով պետք է որոշվեն դրանք: Այս առումով, առաջարկում եմ կամ ընդհանրապես հանել <<խոշոր հարկ վճարող>>տերմինը, կամ հստակեցնել թե ովքեր կարող են լինել: Օրենքի նախագծի 27.5 հոդվածում սահմանվել է կառավարչի նկատմամբ կիրառվող կարգապահական տույժեր՝ նախազգուշացում, նկատողություն և խիստ նկատողություն: Նախագծի 28 հոդվածի 1-ին մասում սահմանում է, որ կառավարչին կարող են հեռացնել ինքնակարգավորվող կազմակերպությունից, եթե կառավարչի նկատմամբ վերջին մեկ տարվա ընթացքում երկու անգամ որպես կարգապահական տույժի տեսակ կիրառվել է նկատողություն: Որևէ ձևով չի անդրադարձվել <<խիստ նկատողությանը>>: Այս առումով, առաջարկում եմ նախագծի 28-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերջում ավելացնել <<կամ խիստ նկատողություն>> բառը, կամ <<սահմանել, որ խիստ նկատողություն ստանալու դեպքում անմիջապես կարող է հեռացվել>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի վերջում ավելացնել. <<որոշումն ուղարկվում է նաև սնանկության դատարան>>: Օրենքի նախագծի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասում նշվել է, որ կառավարչի վարձատրությունը սահմանվում է դատարանի որոշմամբ: Պարզ չէ, թե որոշման մեջ ինչ պետք է նշվի, եթե այդ ամենը արդեն իսկ կարգավորված է օրենքով: Բացի այդ նախօրոք որոշում կայացնելով պարզ չէ, թե կառավարիչը ինչ չափի աշխատավարձ պետք է ստանա, երբ պետք է ստանա: Այս ամենը հստակ կարգավորվելու է օրենքով սահմանված աշխատավարձի չափով և որոշվելու է բաշխման ծրագրով: Այս առումով, առաջարկում եմ նախագծի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասից հանել <<կառավարչի վարձատրությունը սահմանվում է դատարանի որոշմամբ >>բառերը: Ինչ վերաբերվում է նույն հոդվածի 2-րդ նախադասությունում նշված<<գործը 6 ամսվա ընթացքում ավարտելու դեպքում կառավարչի վարձատրությունը սահմանելուն>>, ապա նշված ժամկետը անիմաստ և անտրամաբանական է, քանի որ այդ ժամանակահատվածում հազիվ հասցվի սնանկ ճանաչվի, հաստատվի պահանջները, կատարվեն գույքագրում, գնահատում և ֆինանսական վերլուծություն և գույքը ներկայացվի իրացման: Հավաքագրած գումարների բաշխումը պետք է կատարվի գույքի իրացումից հետո, որի համար հստակ ժամկետ չի կարող նշվել: Հետևաբար սահմանել ժամկետ վարձատրության ժամկետ կառավարչի վարձատրության չափի առումով սխալ է: Ինչ վերաբերում է վարույթի տևողությունն ավելի երկար լինելու ժամանակ կառավարչի վարձատրությունը նվազեցնելուն, ապա այն նույնպես նպատակահարմար չէ, քանի որ այդ ընթացքում կառավարիչները կատարում են ավելի շատ աշխատանք: Սնանկության վարույթն արագ ավարտելու համար կարելիէ նաև սահմանել խրախուսանք: Այս առումով, առաջարկում եմ նախագծի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասից հանել կառավարչի վարձատրություն սահմանելու համար գործի ավարտի ժամկետները: Իսկ արագ ավարտելու դեպքում՝ նույնիսկ սահմանել խրախուսում: ՇԱՐՈՒՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ ՝ հաջորդ մասում

Տեսնել ավելին

Թողնել առաջարկ

Դուք կարող եք թողնել մեկնաբանություն միայն կայքում գրանցվելուց և հետո:

Ձեր մեկնաբանությունը կհրապարակվի կայքի ադմինիստրատորի հաստատումից հետո 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում:

Ներկայացված առաջարկները կարող եք տեսնել Ամփոփաթերթ բաժնում: