Հիշել նախագիծը

«ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ» ՀՀ ՕՐԵՆՔԻ ՆԱԽԱԳԻԾ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՆՔԸ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐԵՆՍԳՐՔՈՒՄ ԼՐԱՑՈՒՄ ԿԱՏԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

 

 Հոդված 1. Հայաստանի Հանրապետության 2003 թվականի ապրիլի 18-ի ՀՕ-528-Ն քրեական օրենսգիրքը լրացնել հետեւյալ բովանդակությամբ` 226.2-րդ հոդվածով.

 

«Հոդված 226.2. Բռնություն գործադրելու հրապարակային կոչերը, բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը կամ քարոզելը

  1. Անձի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու հրապարակային կոչերը, անձի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը կամ նման բռնությունը քարոզելը `

պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով կամ կալանքով` երկուսից երեք ամիս ժամկետով կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:

  1. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են՝

1)  պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով կամ

2) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ՝

պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով:»:

Հոդված 2. Սույն օրենքն ուժի մեջ է մտնում պաշտոնական հրապարակմանը հաջորդող տասներորդ օրը:

  • Տևողություն

    14.08.2019 29.08.2019
  • Տեսակ

    Օրենք

  • Ոլորտ

    Արդարադատություն, Քրեական օրենսդրություն

  • Նախարարություն

    Արդարադատության նախարարություն

Ուղարկել նամակ նախագծի հեղինակին

Ձեր ուղարկած առաջարկը կտեղադրվի կայքում 10 աշխ. օրվա ընթացքում

Չեղարկել

Դիտումներ` 967

Տպել

Առաջարկներ`

Գևորգ Մալխասյան

16.08.2019

Ի լրումն իմ նախորդ առաջարկության հայտնում եմ նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի միայն 397.1 և 226.1-ին հոդվածներով է նախատեսվում առանձնապես ծանր հանցագործությունների արդարացման համար քրեական պատասխանատվություն: Չեմ կարծում, որ բռնության արդարացումը համարժեք է ցեղասպանության կամ ահաբեկչության արդարացմանը: Կառաջարկեի նաև ուսումնասիրել օրենսգիրքը քարոզի մասով ևս:

Արմեն Վարդանյան

15.08.2019

Հաշվի առնելով նշվածը՝ առաջարկում եմ հոդվածը շարադրել հետևյալ սկզբունքով /սահմանել կոնկրետ սանկցիան, իսկ 2 և ավելի սանկցիա սահմանելու դեպքում՝ հստակ նշել, թե տվյալ արարքի ինչ դրսևորման կամ հետևանքի համար ինչպիսի պատիժ է սահմանվում: 226.2. Անձի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու հրապարակային կոչ անելը, նման բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը, նման բռնությունը քարոզելը 1. Անձի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու հրապարակային կոչ անելը պատժվում է … օրինակ՝ տուգանք- առաջին անգամ հրապարակային կոչ անելու համար՝ 500 հազարի չափով տուգանք – նշված արարքը որոշակի ժամանակահատվածում կրկնելու համար՝ 1 մլն չափով կալանք- որոշակի ժամանակահատվածում նման կոչը շարունակական անելու համար՝ նայած ինչքան…, ազատազրկում – նման կոչի արդյունքում բռնությունը սկսվելու կամ շարունակվելու կամ բռնության տարբեր հետևանքների դեպքերում՝ սահմանելով ազատազրկման կոնկրետ չափեր 2. Նման բռնությունը քարոզելը պատժվում է … /ձևակերպել վերոգրյալ սկզբունքով/ օրինակ՝ տուգանք- առաջին անգամ քարոզ անելու համար՝ 1 մլն չափով, որոշակի ժամանակահատվածում նման քարոզը կրկնելու համար՝ 2 մլն, կալանք- որոշակի ժամանակահատվածում շարունակական քարոզի համար՝ նայած ինչքան … ազատազրկում - քարոզի արդյունքում բռնությունը շարունակվելու կամ բռնության տարբեր հետևանքների դեպքում ՝ նայած ինչքան… 3. Նման բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը պատժվում է … /ձևակերպել վերոգրյալ սկզբունքով/ 4. Սույն հոդվածի 1-4-րդ մասերով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են՝ 1) պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ պատժվում է …./սահմանել վերագրյալ սկզբունքով/ 2) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ՝ պատժվում է …./սահմանել վերագրյալ սկզբունքով: Առաջարկում եմ նաև հնարավորինս որոշակիացնել, թե ինչ պաշտոնների կամ գործունեությունների մասին է խոսքը, որոնց դեպքում կիրառելի և արադարացված նպատակ է զբաղեցնելու կամ զբաղվելու իրավունքի զրկումը, դրանց համար ևս սահմանելով որոշակիացված ողջամիտ ժամկետներ:

Արմեն Վարդանյան

15.08.2019

1. Օրենքի նախագծի 1-ին հոդվածով առաջարկվող նոր՝ 226.2-րդ հոդվածը խմբագրել, որովհետև առաջարկվող ձևակերպումից ստացվում է, որ պատժվում է /մեջբերում հոդվածից/ <<… հրապարակային կոչերը, անձի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը>>, այսինքն՝ շարահյուսության և մտքի ձևակերպման ու ընկալման տեսանկյունից ստացվում է, որ պատժի ենթակա արարք են …կոչերը, ... բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը, ինչպես նաև նման բռնությունը քարոզելը: Ինչու, որովհետև նախ՝ քրեական կամ վարչական պատասխանատվության ենթարկվում են արարքի կամ գործողության համար, իսկ մյուս կողմից էլ՝ տվյալ դեպքում հոդվածում <<կոչերը>> բառը կամ եզրույթը բառացի և նախադասության մեջ օգտագործված է որպես գոյական, այլ ոչ թե բայ, ինչը նշանակում է, որ գործողություն իմաստով պետք է լիներ առնվազն <<կոչեր անել>> ձևակերպմամբ, հակառակ դեպքում՝ առաջարկվող ձևակերպումը ենթադրում է ոչ թե 3, այլ 2 արարք՝ առաջինը -հրապարակային կոչերը և բռնությունը հրապարակայնորեն արդարացնելը, երկրորդը՝ բռնությունը քրոզելը, այնինչ նախագծի հեղինակները ամենայն հավանականությամբ նկատի են ունեցել 3 արարք՝ բռնության կոչ անելը, բռնությունը հրապարակային արդարացնելը և բռնությունը քարոզելը: 2. Հոդվածում անհրաժեշտ է հստակեցնել, թե որ դեպքերում է պատժվում տուգանքով կամ կալանքով կամ ազատազրկմամբ, որովհետև իրավական որոշակիության սկզբունքի պահանջով պարզ չէ, թե տուգանքը կիրառվելու է օրինակ՝ կոչի թե բռնության հրապարակային արդարացման, թե բռնությունը քարոզելու համար, նույնը վերաբերում է կալանքին կամ ազատազրկմանը: 3. Հոդվածի ձևակերպումից հետևում է, որ կոչը կամ բռնությունը հրապարակային արդարացնելը կամ բռնության քարոզը հանցավոր արարքի տրամաբանությամբ ունեն նույն վտանգավորությունը կամ հետևանքը, այնինչ, որպես արարք կամ գործողություն՝ դրանք պետք է տարբերվեն ոչ միայն փաստացի, այլև հնարավոր վտանգավորության և հետևանքների տեսնակյուններից: Բացի այդ, առերևույթ և ընկալման տեսակետից՝ կոչը և քարոզը նույնացվում են և դժվար է դրանց տարբերակումը. սոցիալական ցանցով կամ որոշակի տեղում կամ պայմաններում մարդկանց ներկայությամբ արված կոչը փաստացի կարող է որակվել և ընդունվել քարոզ, հետևաբար կամ պետք է տալ կոչի և քարոզի սահմանումները կամ դրանց նույնացման պարագայում պետք է օգտագործել մեկ՝ ընկալման և որակման տեսակետից առավել հստակ և հնարավորինս անխոցելի ձևակերպում կամ եզրույթ: Իմ կարծիքով կոչը և քարոզը տարբերվում են լսարանի՝ հասցատիրոջ առումով, քանի որ կոչը կարող է լինել անորոշ լսարանին ուղղված, որի դեպքում որոշակիացված կամ կոնկրետացված չէ պոտենցիալ լսարանը և լսելիությունը մնում է հարցականի տակ, օրինակ՝ լսեցին կամ կարդացին, թե ոչ, իսկ քարոզն ունի որոշակիացված լսարան և կատարվում է այդ լսարանի համար և/կամ ներկայությամբ և լսելիության խնդիր այս դեպքում չկա: 4. Ոչ միայն կոչի կամ քարոզի հետ կապված, այլև օրենքի նախագծի առաջարկվող խմբագրությամբ ընդունման պարագայում անխուսափելի են կիրարկման ժամանակ կամայական և սուբյեկտիվ մեկնաբանություններն ու որակումները և վճիռները՝ հնարավորություն տալով միևույն տեսակի իրավիճակի կամ դեպքերի ժամանակ միևնույն իրավախախտման կամ հանցանքի համար դրսևորել տարբեր մոտեցումներ և ընդունել տարբեր վճիռներ:

Տեսնել ավելին

Թողնել առաջարկ

Դուք կարող եք թողնել մեկնաբանություն միայն կայքում գրանցվելուց և հետո:

Ձեր մեկնաբանությունը կհրապարակվի կայքի ադմինիստրատորի հաստատումից հետո 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում:

Ներկայացված առաջարկները կարող եք տեսնել Ամփոփաթերթ բաժնում: