Հիշել նախագիծը

«Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքային օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի և հարակից օրենքներում լրացումներ կատարելու մասին օրենքների նախագծերի փաթեթ

Նախագծի փաթեթի ընդունմամբ Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքային օրենսգրքի առանձին դրույթները կհամապատասխանեցվեն Սահմանադրությանը և Հայաստանի Հանրապետության ստանձնած միջազգային պարտավորություններին, կվերացվեն օրենսդրական որոշակի բացերն ու օրենսգրքի ներքին հակասությունները, կհստակեցվեն տարաբնույթ ընկալման տեղիք տվող մի շարք դրույթներ, կբացառվի կամ նվազագույնի կհասցվի իրավակիրառ պրակտիկայում նախկինում ի հայտ եկած մի շարք խնդիրների հետագա առաջացումը, կներդրվեն աշխատանքային հարաբերությունների լիարժեք կարգավորման համար անհրաժեշտ լրացուցիչ կառուցակարգեր, ինչպես նաև աշխատողների և գործատուների օրինական շահերի պաշտպանության և դրանց ողջամիտ հավասարակշռման ապահովմանն ուղղված առավել արդյունավետ մեխանիզմներ:

  • Տևողություն

    27.04.2021 13.05.2021
  • Տեսակ

    Օրենք

  • Ոլորտ

    Աշխատանք և զբաղվածություն

  • Նախարարություն

    Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարութուն

Ուղարկել նամակ նախագծի հեղինակին

Ձեր ուղարկած առաջարկը կտեղադրվի կայքում 10 աշխ. օրվա ընթացքում

Չեղարկել

Դիտումներ` 1243

Տպել

Առաջարկներ`

Justice Group

11.05.2021

Հաշվի առնելով, որ ավելի վաղ ներկայացված ՀՀ աշխատանքային օրենսդրության բարեփոխումների հայեցակարգով նախատեսվում էր նոր Աշխատանքային օրենսգրքի մշակում՝ առաջարկում ենք հետաձգել տվյալ նախագծի վերաբերյալ կարծիք ներկայացնելու ժամկետը մինչև ս․թ․ հունիսի 15-ը։ Վերջնաժամկետի հետաձգումը հնարավորություն կտա նաև հասարակական կազմակերպություններին և այլ շահագրգիռ կողմերին ներկայացնել համալիր առաջարկներ աշխատանքային օրենսդրության բարելավման ուղղությամբ։

Ա․Դ․Սախարովի անվան մարդու իրավունքների պաշտպանության հայկական կենտրոն ՀԿ

10.05.2021

Իրավական ակտերի նախագծերի հրապարակման միասնական կայքում տեղադրված (քննարկման տևողությունը 27․04․2021- 13-05․2021) ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության կողմից հանրային քննարկման ներկայացված «ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի նախագծի վերաբերյալ։ ՆԿԱՏԱՌՈՒՄՆԵՐ/ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ Նախագիծը միտված է աշխատանքային հարաբերությունների կարգավորման ոլորտում ՀՀ աշխատանքային օրենսգրքի առանձին հոդվածների որոշ չափով ՀՀ-ի կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորություններին համապատասխանեցմանը, օրենսգրքում առկա բացերի հստակեցմանը, դրանց ընդունման պարագայում իրավակիրառ պրակտիկայում ի հայտ եկած խնդիրների առաջացման բացառմանը։ Այսպես․ Օրենքի նախագծով առաջարկվում է՝ Օրենսգիրքը լրացնել հետևյալ բովանդակությամբ նոր՝ 3.2-րդ հոդվածով. «Հոդված 3.2. Պարտադիր կամ հարկադիր աշխատանքը 1. Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 57-րդ հոդվածին համապատասխան՝ պարտադիր կամ հարկադիր աշխատանքն արգելվում է: 2. Սույն օրենսգրքի իմաստով պարտադիր կամ հարկադիր աշխատանք է համարվում որևէ պատժի գործադրման սպառնալիքով անձից պահանջվող և այդ պատժի սպառնալիքի ներքո անձի կողմից կատարվող ցանկացած աշխատանքը կամ ծառայությունը, եթե՝ 1) այդ աշխատանքը նախատեսված չէ կողմերի միջև կնքված աշխատանքային պայմանագրով կամ անձին աշխատանքի ընդունելու մասին անհատական իրավական ակտով. 2) առկա չէ կողմերի միջև կնքված աշխատանքային պայմանագիր կամ անձին աշխատանքի ընդունելու մասին անհատական իրավական ակտ. 3) սույն օրենսգրքին և (կամ) Հայաստանի Հանրապետության այլ օրենքներին համապատասխան՝ անձն իրավունք ունի հրաժարվելու պահանջվող աշխատանքի կատարումից, այդ թվում՝ իր կյանքին և առողջությանն անմիջականորեն սպառնացող այնպիսի վտանգի դեպքում, որն առաջացել է գործատուի կողմից աշխատողների անվտանգության ապահովման և առողջության պահպանության մասին նորմատիվ և (կամ) ներքին իրավական ակտերի պահանջներին համապատասխան աշխատանքը չկազմակերպելու կամ անհատական ու կոլեկտիվ պաշտպանության միջոցներով չապահովելու հետևանքով:»: Թեև նախագծով առաջարկվող այս լրացումը որոշ չափով համապատասխանեցված է Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ԱՄԿ) կողմից 1930թ․« Հարկադիր կամ պարտադիր աշխատանքի մասին» կոնվենցիայի 2-րդ հոդվածին, սակայն նախագծով չի ներառվել դրույթներ ԱՄԿ-ի կողմից 1958թ․ ընդունված «Հարկադիր աշխատանքի վերացման մասին» կոնվենցիային համապատասխան, որի 1-ին հոդվածով սահմանված է․ «Սույն Կոնվենցիան վավերացնող Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության յուրաքանչյուր անդամ պարտավորվում է վերացնել հարկադիր կամ պարտադիր աշխատանքը և չդիմել դրա որևէ ձևի՝ ա) որպես քաղաքական ներգործության կամ դաստիարակության միջոցի կամ որպես պատժամիջոցի քաղաքական հայացքների կամ դրանց արտահայտման համար կամ սահմանված քաղաքական, սոցիալական կամ տնտեսական համակարգի գաղափարախոսությանը ընդդիմադիր հայացքների համար, բ) որպես աշխատուժի մոբիլիզացման և օգտագործման մեթոդի՝ տնտեսական զարգացման նպատակներով, գ) որպես աշխատանքային կարգապահության միջոցի, դ) որպես պատժամիջոցի՝ գործադուլներին մասնակցելու համար, ե) որպես ռասայական, սոցիալական, ազգային կամ կրոնական խտրականության միջոցի»: Օրինակ, ՌԴ աշխատանքային օրենսգրքի 4-րդ հոդվածը՝ Հարկադիր աշխատանքի արգելումը, ըստ էության՝ բովանդակային առումով համապատասխանեցված Է ԱՄԿ վերոնշյալ կոնվենցիաների պահանջներին, որը շարադրված է հետևյալ բովանդակությամբ․ Հոդված 4. Հարկադիր աշխատանքի արգելումը [Աշխատանքային օրենսգիրք] [Մաս առաջին] [Բաժին I] [Գլուխ 1] Արգելվում է հարկադիր աշխատանքը: Հարկադիր աշխատանքը ցանկացած տեսակի պատժի (բռնի ճնշում) սպառնալիքի տակ գտնվող աշխատանքի կատարում է, ներառյալ. • աշխատանքային կարգապահությունը պահպանելու համար. • որպես գործադուլի մասնակցության պատասխանատվության միջոց. • որպես տնտեսության զարգացման կարիքների համար աշխատուժը մոբիլիզացնելու և օգտագործելու միջոց. • որպես պատիժ քաղաքական հայացքների կամ գաղափարական համոզմունքների առկայության կամ արտահայտման համար, որոնք հակասում են կայացած քաղաքական, սոցիալական կամ տնտեսական համակարգին. • որպես ռասայական, սոցիալական, ազգային կամ կրոնական պատկանելության վրա հիմնված խտրականության միջոց: Հարկադիր աշխատանքը ներառում է նաև աշխատանք, որը աշխատողը ստիպված է կատարել ցանկացած պատժի (բռնի ազդեցության) սպառնալիքի տակ, մինչդեռ սույն օրենսգրքին կամ այլ դաշնային օրենքներին համապատասխան ՝ նա իրավունք ունի հրաժարվել այն կատարելուց, ներառյալ հետևյալի հետ կապված. • աշխատավարձերի վճարման կամ դրանց ամբողջությամբ վճարման սահմանված ժամկետների խախտում. • աշխատողի կյանքի և առողջության համար անմիջական սպառնալիքի ի հայտ գալը `աշխատանքային պաշտպանության պահանջների խախտման պատճառով, մասնավորապես` սահմանված նորմերին համապատասխան նրան կոլեկտիվ կամ անհատական պաշտպանիչ սարքավորումներ չտրամադրելը: Սույն օրենսգրքի նպատակներով հարկադիր աշխատանքը չի ներառում. • աշխատանք, որի կատարումը սահմանվում է զորակոչի և զինվորական ծառայության կամ դրան փոխարինող այլընտրանքային քաղաքացիական ծառայության մասին օրենսդրությամբ. • աշխատանք, որի կատարումը պայմանավորված է արտակարգ կամ ռազմական դրություն մտցնելով դաշնային սահմանադրական օրենքներով սահմանված կարգով. • աշխատանքը, որը կատարվել է արտակարգ իրավիճակներում, այսինքն ՝ աղետի կամ աղետի սպառնալիքի դեպքում (հրդեհներ, ջրհեղեղներ, սով, երկրաշարժեր, համաճարակներ կամ էպիզոոտիկա) և այլ դեպքերում, որոնք վտանգում են ամբողջ բնակչության կյանքը կամ բնականոն կենսապայմանները կամ դրա մի մասը; • դատարանի դատավճռի արդյունքում կատարված աշխատանքները, որոնք օրինական ուժի մեջ են մտել պետական մարմինների հսկողության ներքո, որոնք պատասխանատու են դատական վճիռների կատարման գործում օրենքին համապատասխանելու համար: Օրենքի նախագծի 5-րդ հոդվածով փոփոխություններ են նախատեսվել օրենսգրքի «Գործատուի ներքին և իրավական ակտերը» 5-րդ հոդվածում, որով առավել հստակեցված է գործատուի կողմից ընդունած ներքին իրավական ակտերի մասին աշխատողներին իրազեկման և անհատական իրավական ակտերի հանձմանն առնչվող իրավակարգավորումներն, որի արդյունքում որոշ չափով կբացառվի դրանց տարընթերցման հնարավորությունը։։ Նախագծի 5-րդ հոդվածով օրենսգրքի 5-րդ հոդվածը լրացված է նոր՝ 4.1-ին, 4.2-րդ, 4.3-րդ և 4.4-րդ մասերով. 4.3․-րդ մասի համաձայն․ «Անհատական իրավական ակտի մեկ օրինակն այդ ակտի հասցեատեր հանդիսացող աշխատողին (աշխատողներին), որպես կանոն, տրամադրվում է ստորագրությամբ առձեռն հանձնելու միջոցով։ Եթե որևէ հիմնավոր պատճառով անհատական իրավական ակտի մեկ օրինակը ստորագրությամբ առձեռն հանձնելու հնարավորություն առկա չէ, ապա այն աշխատողին (աշխատողներին) տրամադրվում է կամ պատվիրված փոստով՝ ստանալու մասին ծանուցմամբ, նրա տրամադրած (նշած) գտնվելու կամ բնակության վայր ուղարկելու և (կամ) ֆաքսիմիլ (հեռապատճենային) կապի և (կամ) էլեկտրոնային հաղորդակցությունն ապահովող կապի միջոցով (այդ թվում՝ ներքին էլեկտրոնային տեղեկատվական համակարգի կամ «Ինտերնետով հրապարակային և անհատական ծանուցման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված պաշտոնական էլեկտրոնային փոստով) այդ ակտի արտապատկերումը (ֆաքսիմիլ վերարտադրությունը) կամ էլեկտրոնային պատկերատպված (սքանավորված) կամ էլեկտրոնային թվային ստորագրությամբ օրինակն ուղարկելու միջոցով, որը թույլ է տալիս հաստատել հասցեատիրոջ (հասցեատերերի) կողմից այդ ակտը ստանալու փաստը»: Իրավակիրառական պրակտիկայում հանդիպում են դեպքեր, երբ աշխատողն անհիմն կերպով հրաժարվում է առձեռն հանձնված անհատական իրավական ակտը ստորագրել, որն էլ իր հերթին որոշ դեպքերում հանգեցնում է աշխատանքային վեճը դատական կարգով լուծմանը։ Հետևապես այս դրույթը ավելի պարզեցնելու և դրա տարընթերցման հնարավորությունը բացառելու նպատակով առաջարկվում է․ Առաջարկ․ Օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 4․3 մասի 2-րդ պարբերությունում «եթե» բառից հետո լրացնել «անհատական իրավական ակտի հասցեատերը անհիմն հրաժարվում է առձեռն հանձնված ակտը ստորագրել կամ» բառերը։ Մանուշ Նալբանդյան «Ա. Դ. Սախարովի անվ. մարդու իրավունքների պաշտպանության հայկական կենտրոն» ՀԿ Գեղարքունիքի մասնաճյուղի իրավաբան

Հայաստանի արդյունաբերողների և գործարարների միություն

04.05.2021

ՀԱԳՄ ԱՌԱՋԱՐԿՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ “Հայաստանի Հանրապետության Աշխատանքային Օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին” ՀՀ օրենքի նախագծի վերաբերյալ՝ 1. Նախագծի 8-րդ հոդվածի 3-րդ կետի ձևակերպումը խրթին է ու կարող է տարընթերցումների տեղիք տալ: Առաջակում ենք այն հստակեցնել և հնարավորինս պարզեցնել: 2. Նախագծի 17-րդ հոդվածով առաջարկվող նոր՝ 8-րդ կետի բովանդակությունը ևս հստակեցման կարիք ունի. “անհրաժեշտ” բառը կարող է վեճերի առիթ տալ: Առաջարկում ենք 8-րդ կետի բովանդակությունը հստակեցնել՝ սահմանելով նվազագույն այն պայմանները, տարածքը և նյութատեխնիկական միջոցները, որը պարտավոր է ապահովել գործատուն: Իսկ դրանից ավելին՝ միայն փոխադարձ համաձայնությամբ: 3. Նախագծի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետով առաջարկվող լրացումը ևս հստակեցման կարիք ունի: Հավանաբար պետք է ասվեր, որ աշխատողը պետք է ինքը իրազեկի գործատուներին մի քանի գործատուների մոտ աշխատելու մասին: 4. Նախագծի 87-րդ հոդվածի 3-րդ կետով առաջարկվող 4-րդ մասից հանել “, բայց ոչ ավելի քան 2 տարի” բառերը: Եթե գործատուին պետք է , որ աշխատողը ամբողջական գիտելիքներ ունենա, ապա ինչու զրկել նրան այդ հնարավորությունից: 5. Նախագծի 102-րդ հոդվածով ՀՀ ԱՕ 201.1 հոդվածի նոր շարադրանքից հանել “մինչև հինգ ամիս տևողությամբ:” բառերը՝ արագ փոփոխվող պահանջների պայմաններում ավելորդ սահմանափակում է: Կրթաթոշակի չափի որոշման բանաձևը ևս հստակեցման կարիք ունի: Առաջարկում ենք որպես արտադրյալ ընդունել նվազագույն աշխատավարձի ժամային դրույքաչափը: 6. Նախագծի 134-րդ հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված փոփոխությունները և լրացումը հանել: Մինչև 2000-ապատիկը հավանաբար վրիպակ է: Եթե ոչ, ապա լուրջ հիմնավորում է պահանջում: Բացի այդ կոռուպցիոն ռիսկեր է պարունակում դատարան-գործատու հարաբերություններում: Հայաստանի Արդյունաբերողների և գործարարների միություն

Տեսնել ավելին

Թողնել առաջարկ

Դուք կարող եք թողնել մեկնաբանություն միայն կայքում գրանցվելուց և հետո:

Ձեր մեկնաբանությունը կհրապարակվի կայքի ադմինիստրատորի հաստատումից հետո 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում:

Ներկայացված առաջարկները կարող եք տեսնել Ամփոփաթերթ բաժնում: