Հիշել նախագիծը

«Ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման մասին» օրենք և հարակից օրենքներում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին օրենքների նախագծեր

Օրենքի նախագծի ընդունման արդյունքում ակնկալվում է կատարելագործել ապօրինի ծագում ունեցող գույքը տնտեսական շրջանառությունից հանելու օրենսդրական գործիքակազմը։ Նախատեսված իրավական մեխանիզմը թույլ է տալիս բռնագանձել գույքը, որի ձեռքբերումը նախագծով նախատեսված էական ծավալներով չի հիմնավորվում օրինական եկամտի աղբյուրներով: Նախագիծը նպատակ է հետապնդում որդեգրել միջազգային պայմանագրերով և միջազգային կառույցների խորհրդատվական բնույթի փաստաթղթերով առաջարկվող լավագույն չափանիշները հանցավոր ակտիվների շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտում:

  • Տևողություն

    06.09.2019 30.09.2019
  • Տեսակ

    Օրենք

  • Ոլորտ

    Արդարադատություն, Կոռուպցիայի դեմ պայքար, Քաղաքացիական դատավարություն

  • Նախարարություն

    Արդարադատության նախարարություն

Ուղարկել նամակ նախագծի հեղինակին

Ձեր ուղարկած առաջարկը կտեղադրվի կայքում 10 աշխ. օրվա ընթացքում

Չեղարկել

Դիտումներ` 1944

Տպել

Առաջարկներ`

Aramayis Gevorgyan

09.09.2019

Առաջարկում եմ Հոդված 3-ի 2) կետը շարադրել հետևյալ բովանդակությաբ՝ 2) Ապօրինի ծագում ունեցող գույք – գույք, որի ձեռքբերումը չի հիմնավորվում օրինական փաստաթղթերով և սույն օրենքով նախատեսված կարգով օրինական եկամուտներով անկախ սույն օրենքի ուժի մեջ մտնելուց առաջ կամ հետո ձեռք բերված լինելու հանգամանքից. և օրենքը համալրել նշված փոփոխությամբ պայմանավորված համապատասխան դրույթներով։

Ռուբեն Ժամագործյան

08.09.2019

Օրենքի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ապօրինի գույքի բռնագանձման վարույթների շրջանակներում իրավասու մարմնին ընձեռնված են իշխանական լիազորություններ: Այսպես, օրենքի 11-րդ հոդվածով նախատեսված է լիազորություն պահանջելու մասնավոր անձանցից փաստաթղթեր և այլ բնույթի տեղեկությունները: Առաջին հերթին՝ նշվածը ուղղակիորեն պարտականություն է առաջացնում մասնավոր անձի համար տրամադրել համապատասխան փաստաթղթերը, այսինքն, գործ ունենք ուղղակիորեն վարչական ակտի հետ, քանի որ արտաքին ներգործության արդյունքում անձը պարտականություն է կրում կատարել որոշակի գործողություն, այն է՝ տրամադրել փաստաթղեր: Օրենքի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պայմանական վարույթը բաժանված է հիմնական 3 փուլերից՝ միչդատական փուլ․ դատական և հարկադիր: Դատական փուլը և հարկադիր փուլերը ըստ էության գնտվում են դատարանի վերահսկողության ներքո և անձին հնարավորություն է ընձեռնվում պաշտպանվել քաղ․ դատ․ օրով նախատեսված դատավարական իրավունքներով: Նույնը չենք կարող ասել մինչդատական վարույթին: Առաջարկում եմ՝ մինչդատական վարույթի նկատմամբ սահմանել վարչարարության հիմունքների և վարչական վարույթը կարգավորող նորմերը՝ 1. հնարավորություն ընձեռել շահագրգիռ անձանց ներկայացնել առարկություն եզրակացության վերաբերյալ, նշված դեպքում անձի կողմից ի բարենպաստ իրեն կարող են ներկայացվել ապացույցներ, որոնք կարող են բացառել դատարան դիմելու հանգամանք․ 2. հնարավորություն ընձեռնել մինչդատական վարույթում բողոքարկել իրավասու մարմնի գործողությունները՝ օրինակ՝ վարույթի հետ չկապված փաստաթղթեր պահանջելու դեպքերում, 3. մինչդատական վարույթում անձի կողմից եզրակացության հետ համաձայնվելու կամ մասնակի համաձայնության գալու դեպքում/որը պետք է լինի բացառապես գրավոր ձևով/ արագացված դատաքննության կիրառելու հնարավորություն․ Խնդրային է նաև օրենքի 22֊րդ հոդվածը, որտեղ սահմանված է միայն վերաքննության կարգով բողոքարկման հնարավորություն: Կարծում ենք, որ նույն օրենքի միատեսակ կիրառության հարցերի դեպքում, կամ սխալ դատական ակտերի դեմ պայքարելու և արդարադատության պատշաճ ապահովման տեսանկյունից անձին պետք է ընձեռել վճռաբեկ բողոք բերելու իրավունքը, քանի որ նույն օրենքը պետք է մեկնաբանվի նաև օրենքի միատեսակ կիրառությունը ապահովող դատարանի կողմից: Ընդորում, հայցի նախնական ապահովման վերաբերյալ կայացված որոշման դեմ նախատեսված է վճռաբեկ բողոք բերելու իրավունքը, սակայն գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ հնարավորություն ընձեռնված չէ, որը չի համապատասխանում արդար դատական պաշտպանության իրավունքի պատշաճ իրացման իրավունքից բխող տրամաբանությանը: Այլ կերպ ասած, միջանկյալ դատական ակտի դեմ անձինքն կարողանում են սպառել բոլոր դատական ատյանները, մինչդեռ գործն ըստ էության լուծողի դեմ կարող են միայն օգտվել վերաքննությունից:

Ռուբեն Ժամագործյան

07.09.2019

Կարծում եմ, որ ենթակա է վերանայման օրենքի 14-րդ հոդվածի 7-րդ մասը, հետևյալ պատճառաբանությամբ․ Նշված հոդվածի 7-րդ մասում խնդրահարույց է հետևյալ դրույթը՝ «7. Դատարանը կիրառում է հայցի ապահովման միջոցներ, եթե դիմումը և դրան կից ներկայացվող փաստաթղթերը պարունակում են տվյալներ, որոնք բավարար հիմք են տալիս ենթադրելու, որ անձին պատկանում է ապօրինի ծագում ունեցող գույք և ․․․:»: Առաջին հերթին, ՀՀ քաղ, դատ․ օրը նախատեսում է հայցի ապահովման միջոցի կիրառման համար որպես հիմք՝ հետագայում դատական ակտի կատարման անհնարինության հետ՝ գույքի վատթաբացի դրացում և այլն: Նշված դրույթով դատարանը, բացի դատական ակտի հետագա կատարումից, անդրադառնում է նաև գույքի ապօրինի ձեռք բերված լինելու վերաբերյալ իրավասու մարմնի դիմումում առկա հիմնավորումները և բավարարելու դեպքում, ստացվում է, որ որոշմամբ հաստատվում է նշվածի հիմնավորված լինելը, իսկ մերժվելու դեպքում՝ (վերաքննիչ և վճռաբեկ բողոքներով դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մնալու պարագայում) իրավասու մարմնի մոտ կրկին մնում է հայեցողական իրավասություն ամփոփագրի հիման դիմել դատարան, թե ոչ, այն դեպքում, երբ դատարանը բավարար չէր համարել հավաքագրված նյութերը: Առաջարկում եմ՝ 1. եթե դատարանը մերժեց միջնորդությունը, ապա պետք է նախատեսել դրույթ առ այն, որ, եթե դիմումը մերժելուց հետո ավել ապացույցներ ձեռք բերված չլինեն, ապա նման դեպքում Իրավասու մարմինը ոչ թե իր հայեցողությամբ, այլ որպես պարտականություն՝ գույքի բռնագանձման վարույթը պետք է դադարեցնի: 2.կամ փորձել հանել հիմնավորվածության մասը, քանի որ հայցի ապահովման ինստիտոտը որպես այդպիսին ենթադրում է իրավունքների հետագա պաշտպանության երաշխիք և դրա համար գործի փաստերը կարևոր են զուտ այնքանով, որքանով դատարանը գնահատում է դատավարության մասնակցի հնարավոր գործողությունները, որոնք կարող են խոչընդոտնել հետագա իրավունքների վերականգնումը:

Տեսնել ավելին

Թողնել առաջարկ

Դուք կարող եք թողնել մեկնաբանություն միայն կայքում գրանցվելուց և հետո:

Ձեր մեկնաբանությունը կհրապարակվի կայքի ադմինիստրատորի հաստատումից հետո 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում:

Ներկայացված առաջարկները կարող եք տեսնել Ամփոփաթերթ բաժնում: